Polski biometan na torze przeszkód — dlaczego inwestorzy muszą go „psuć” azotem?

W Polsce rozwój biometanu napotyka nieoczekiwane bariery, wynikające głównie z wymogów technicznych i regulacyjnych, które sprawiają, że czysty biometan często trzeba sztucznie modyfikować, aby mógł trafić do sieci gazowej.

🧪 Problem z jakością gazu a warunki sieci

Biometan — pochodzący z oczyszczonego biogazu, w wysokiej zawartości metanu — w wielu miejscach ma wyższe ciepło spalania niż gaz ziemny używany lokalnie w sieciach dystrybucyjnych. W praktyce oznacza to, że by mógł być wprowadzony do sieci, operatorzy czasami wymagają obniżenia jego wartości energetycznej poprzez dodanie azotu.

To trochę jak z supraprzykładem wodociągowym: ktoś ma doskonałą wodę, ale żeby ją wpuścić do sieci, musi do niej coś dodać, by dopasować ją do standardów, które same w sobie są przestarzałe lub nieoptymalne — nawet jeśli de facto pogarsza to jakość produktu.

🛞 Dlaczego tak się dzieje

📍 Sieć z „gazem zaazotowanym”

W niektórych regionach Polski (np. na Niżu Polskim czy w rejonach Gorzowa Wielkopolskiego i Koszalina) funkcjonuje sieć gazu zaazotowanego — to znaczy gazu ziemnego, który naturalnie zawiera dużo azotu i przez to ma niższe ciepło spalania.

Operatorzy sieci Gaz-System lub PSG często wymagają, by biometan trafiający do takiej infrastruktury miał właściwości zbliżone do lokalnej mieszanki gazowej. Gdy biometan ma wyższe ciepło spalania niż sieć przyjmująca, inwestorzy stają przed dwiema opcjami:

• Wybudować azotownię, która rozcieńcza biometan azotem, by spełniał normy;
• Przewozić biometan do punktów przyłączenia do sieci wysokometanowej, gdzie takie modyfikacje nie są konieczne.

🔌 Konsekwencje dla inwestorów

💸 Koszty i ryzyka

• Budowa azotowni podnosi koszty inwestycji (CAPEX i OPEX), a w wielu przypadkach jest tymczasowa — planowane przekształcenie sieci na gaz wysokometanowy oznacza, że instalacja ta może stać się zbędna już po kilku latach.
• Alternatywa — transport biometanu do punktów sieci wysokometanowej — też generuje dodatkowe koszty i logistyczne wyzwania.

🧩 Normy, które „psują dobry gaz”

Przepisy systemowe narzucają, by skład gazu wprowadzany do sieci był zgodny z wartościami kaloryczności i innymi parametrami technicznymi określonymi dla danej sieci. W efekcie lepszy, czystszy biometan bywa konwertowany na gorszy, tylko po to by spełnić formalne wymogi.

🧠 Kontekst szerszy

Polski rynek biometanu ma potencjał, ale również wiele barier regulacyjnych i technicznych, które utrudniają jego szybkie wdrożenie. Badania wskazują, że brak stabilnych regulacji i przeszkody administracyjne są jednymi z głównych problemów dla inwestorów w sektorze biometanu w Polsce.

📌 Podsumowanie

✔️ Biometan ma wysokie ciepło spalania i jest wartością energetyczną lepszą niż lokalny gaz w niektórych sieciach
✔️ Operatorzy wymagają dostosowania biometanu do standardów sieci – często przez dodanie azotu
✔️ To prowadzi do nieoptymalnych rozwiązań technicznych i kosztowych barier dla inwestorów w biometan
✔️ Przyszłość rynku zależy od zmian regulacyjnych i infrastrukturalnych, które umożliwią łatwiejsze wprowadzanie biometanu do systemu gazowniczego

About the Author

admin

Administrator

Visit Website View All Posts